Paul Wolfowitz     Kim derdi ki anlı şanlı Paul Wolfowitz günün birinde bu hallere düşecek, baskılara dayanamayarak koltuğunu bırakmak zorunda kalacak? Hem de 50’li yaşlarının sonlarına doğru tutulduğu bir aşk yüzünden. İnsanın acıyası geliyor neredeyse ama kazın ayağı öyle değil. Çünkü kötüler, her zaman, her şartta kazanmıyor       Skandalın adı aşk   Ömrü hayatının karanlık sayfalarına Irak Savaşı’nın ardından Dünya Bankası’nda yarattığı skandalı da eklemeyi başaran Wolfowitz, her türlü etik kuralı çiğneyip Libya asıllı sevgilisi Şaha Al Rıza’yı Dünya Bankası’ndan Dışişleri Bakanlığı’na ‘transfer ettirmekte’ beis görmedi. İş burada bitmiyor, sıkı durun; talimat vererek, amiyane tabiriyle torpil yaparak sevgilisinin maaşına öyle bir zam yaptırdı ki, Şaha Ali Rıza, yıllık 60 bin dolardan 193 bin dolara terfi ediverdi. Böylece ABD Dışişleri Bakanı Condoleezza Rice’ı bile solladı. Üstelik bunları yaparken, kimseye danışma ihtiyacı da hissetmedi.   Skandal patlak verdikten sonra bizim siyasetçiler gibi, “Ben yaptım oldu” demese de, “Benim Dünya Bankası’nın başkanı olarak kalmam gerek, benim bu şekilde ayrılmam, ABD’nin dünyada nasıl göründüğünü etkileyecek” diyerek hafif tehdit kokan bir savunma yaptı. Ama artık sözü dinlenmiyordu. Zira, ABD Başkanı George Bush, ‘baba yadigarına’ desteğini sürdürse de, içi ‘adeta’ kan ağlayarak ona sırt çevirmek zorunda kaldı.   İntikam zamanı   Sıra, artık başlangıçta Wolfowitz’i kerhen destekleyen Avrupa’ya gelmişti. Wolfowitz, “Evet hata yaptım, özür dilerim ama istifa etmeyeceğim” diyerek koltuğa yapıştı önceleri. Ama etik kurul tarafından ‘resmen’ suçlanıp bir de Bush yönetiminin desteğini kaybedince pazarlık devresi başladı. Ve Dünya Bankası’nın karar organı İcra Direktörleri Kurulu, istifasını güvence altına aldıktan sonra, ona kibarca yol verdi. Ama Wolfowitz’in istifası, 30 Haziran’dan itibaren yürürlüğe girecek. Wolfowitz bu sayede, cömert bir tazminat alabilecek.   Sistem değişmeli   İkinci Dünya Savaşı’nın sonuna doğru şekillenen yeni dünya düzeni uyarınca, IMF başkanlarını Avrupa, Dünya Bankası başkanlarını ABD atıyor. Buna rağmen, Bush’un, Amerikan hegemonyasının başlıca temsilcilerinden hatta ideologlarından birini, hem de bu alanda hiç tecrübesi olmamasına rağmen; yolsuzluk, yoksulluk ve açlıkla mücadelede etkin olması beklenen dev bir kuruluşun başına getirmesinin yarattığı sıkıntı, anlaşılıyor ki hiç aşılamamış.   Sabırla bekleyen Avrupa, yakaladığı fırsatı kaçırmadı. İki yıl önce hiç istemedikleri ama bir anlamda onaylamaya mecbur kaldıkları Wolfowitz’in biletini kesiverdiler. Rahatlıkla söylenebilir: Bu, Bush ve ekibinin başta Irak Savaşı olmak üzere tek yanlı, baskıcı ve dayatmacı dış siyasetini, böbürlenmesini yıllardır sineye çekmek zorunda kalan Avrupa'nın intikamı. Bundan sonra nasıl bir yol izlenir, Wolfowitz’in istifası çok eleştirilen Dünya Bankası Başkanı’nın seçildiği sistemi değiştirir, yani şeffaflığı getirir mi bilinmez. Bu çok önemli ama daha önemli olanı, birilerinin Bush yönetiminin utanmadan ‘demokrasi havarisi’ olarak tanıttığı bir ismi de alaşağı edilebileceğini göstermesi.   Çok uzak değil, 1 Mart tezkeresi Meclis’ten döndüğünde, Türkiye’yi sert şekilde eleştiren dönemin Savunma Bakan Yardımcısı Paul Wolfowitz, Dünya Bankası Başkanlığı’nda tutunamadı. Washington, şahin kanadından bir fire daha verdi. Darısı diğer şahinlerin başına diyelim. Irak siyasetinin baş mimarlarından, elinde binlerce kişinin kanı olan Wolfowitz, şapkasını önüne alıp düşünür mü bilinmez; ama güzel Türkçemizin en güzel örneklerinden biriyle uğurlayalım onu: Alma mazlumun ahını, çıkar aheste aheste...                                                                 _______________________ Gün CANDAŞ   (1017 – 31 Mayıs 2007)