Eski bir İngiliz sömürgesinde olduğumuzu sürekli hatırlatan, soldan akan trafikte ilerlerken, gökyüzünde yırtıcı kuşlar uçuyor. Onları izlerken, birden, kentin merkezindeki caddeye bir yaban domuzu atlıyor. Şaşkın bir halde evlerin arasından yitip gidiyor. Pakistan’ın başkenti İslamabad. Son günlerde siyasi iktidar mücadelesinin kıyasıya yaşandığı, darbelere, idamlara tanık olmuş, tank paletleriyle ezilmiş sokakları gösterilerle, çığlıklarla yankılanmış İslamabad. Bir yüzü inanılmaz bir zenginlik, diğer yüzü yokluk, yoksulluk. Küçük tezgâhlar, ucuz kıyafetler ve bayatlamaya yüz tutmuş yiyecekler bir yanda; İngiltere’nin, Avrupa’nın büyük markalarına ait mağazalarla, buradan alışveriş yapanlar diğer yanda. Pek çok çelişkiyi bir arada barındıran Pakistan, sekiz yıldır askeri rejimle idare yönetiliyor. Ve bugünlerde, ülkede demokrasiye geçiş sancıları yaşanıyor. Pakistan’ın önemi Sekiz yıl sonra Pakistan’da, taşlar yeniden yerlerine oturuyor. Güney Asya’daki Pakistan, Amerika Birleşik Devletleri’nin iki önemli çatışma cephesinin merkezinde. Hem Afganistan’la hem de İran’la sınır komşusu. Üstelik Pakistan’ın nükleer silahları da var. Pakistan, atom bombasına sahip tek Müslüman ülke. Ve daha da önemlisi, radikal dinci El Kaide’nin çıkış noktası Peşaver, bir Pakistan kenti. Bütün bunlar, Pakistan’ı dünya dengelerinin önemli bir ağırlık merkezi haline getiriyor. Pakistan’da iktidarın kimde olduğu, bu nedenle herkesi yakından ilgilendiriyor.  1999 Ekim ayında yaptığı darbe ile yönetimi eline alan ve geçen ay üniformasını çıkararak yemin eden Devlet Başkanı Pervez Müşerref, ülkedeki hukukçuların başlattığı bir harekete karşı koltuğunu korumaya çalışıyor. Pakistan Yüksek Mahkemesi Başkanı İftikhar Çaudri’nin, Müşerref’i devlet başkanlığı ve genelkurmay başkanlığı arasında tercihe zorlayan kararları, ülkede demokrasiye geçişin kıvılcımı oldu. Çaudri, bugün ev hapsinde, ama Müşerref de genelkurmay başkanlığını bırakmış durumda. Üstelik Pakistan lideri, iki önemli siyasi rakibi Benazir Butto ve Navaz Şerif’in ülkeye dönmesine de izin vermek zorunda kaldı. (Müşerref, Ekim 1999 darbesinden sonra dönemin başbakanı Navaz Şerif’i ve bir başka önemli siyasi lider Benazir Butto’yu sürgüne göndermişti.) ... Devamı Tempo'da Bora BAYRAKTAR Fotoğraf: Reuters   (1047 – 27 Aralık 2007)