Yankı Yazgan Prof.Dr. Yankı Yazgan, son yıllarda çeşitli yayın organlarında yayınlanan yazılarını, 'Düşe Kalka Büyümek' adlı kitabında topladı. Prof.Dr. Yazgan, 'Çocuklarla ilişkisi olan herkes için' diye tanımladığı Düşe Kalka Büyümek kitabında, çocuklukla ilişkinin ömür boyu devam ettiğini anlatıyor. ------------------------ Türkiye'de, çocukların yaşadığı sorunlarla dünyadaki sorunlar arasında paralellik var mı? Sık rastlanan sorunlar, tüm dünyada benzer ve çok değişmiyor. Çocuklarda korku ve kaygının en önemli sorunlar olduğunu biliyoruz; bu durum okul çağında yerini dikkat ve öğrenmeye terk ediyor. Ergenlik dönemine girmekle birlikte, kimlikle ilgili sıkıntılar ve bunlara bağlı olarak depresyon, çok daha toplumsal bir sorun oluyor. Erişkin yaşamdaki birtakım sorunların temelinin o dönemde atıldığı görülüyor. Ağır takıntılar, depresyon gibi sorunlar bu dönemde ortaya çıkabiliyor. Çocukluktan beri gelen otizm ve benzeri problemler vardır. Gelişim bozuklukları da öyle. Biliyoruz ki, çocukluğumuzda belirli sorunları yaşıyorsak, bir sonraki evrede de aynı sorunları yaşayacağız. Türk ebeveynlerinin ortak özellikleri neler? Türkiye baskıcı bir ülke. Çocuklara da büyüklere de baskıcı sistem var; ama sistemin disiplini yok. Disiplin olan sistemlerde ne yaptığını bilmek, istediğini belirli bir sistem çerçevesinde uygulamak ve bunu hedefe yönelik olarak yapmak vardır. Türkiye'de ise, baskıcılık, daha ziyade dağınıklığın ürünü olarak ortaya çıkıyor. O yüzden baskıcı sistem, baskıyı uygulayana saygıyı azaltıyor. Dolayısıyla, baskıcı anne ve babalar ne yapacaklarını bilemedikleri için çocukta acizlik duygusu yaratıyor. Saygı oluşmadığı için de baskı gevşeyince, çocukta zincirinden kopmuşluk ortaya çıkıyor. Türklerin tek başına olmayla ilgili sorunları var. Yalnızlığa tahammülsüzlük çok büyük. Bağımsız insana tahammül de yok zaten. Teorik olarak kimse bağımlı çocuğum olsun demez... Evet, ama çocukların bağımsız olabilmek için ihtiyaç duydukları ortamı sağlamakta bir sebeple zorlanıyoruz. Bu, kimilerine göre bilinçli bir şekilde kontrolü elden bırakmamak için olabilir; bir çoğu ise yol yordam bilmiyor. Tartışma kültürü yok, kavga kültürü var. Türkiye’deki genel düşünme özelliklerinde aşırı iyimserlikle kolay kötümserlik arasında gidip gelme var. İkisinin arası pek yok. Uç yargılarda bulunmamız çocuklarımızı etkiliyor; çünkü, onların genetik yapıları da bizim gibi. Bağımsızlıkta zorlanan, tek başına olmak konusunda ciddi endişeleri olan çocuklar bizimkiler. Bunu başaramadığımız için ilişki kurmakta zorlanıyoruz ve o ilişki, yapışma ve üstüne kalma şeklinde oluyor. Böyle olunca da çatışma kaçınılmaz. Kimdir?/Prof.Dr. Yankı YAZGAN Marmara Ünv. Tıp Fak.’de profesör-çocuk ve erişkin psikiyatrisi alanında serbest uzman hekim olarak çalışıyor. Ankara Fen Lisesi'nden (1977) mezun oldu. Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde okudu (1983). Oğuzeli (Gaziantep), Kuzey Kıbrıs ve Biga (Çanakkale)’da hükümet tabipliği yaptı.(1983-86) Genel psikiyatri uzmanlık eğitimini Marmara Ünv. Tıp Fak. (1986-91) yaptıktan sonra ABD’deki Yale Ünv. Tıp Fak. çocuk ve ergen psikiyatrisi uzmanlık eğitimini tamamladı.(1992-95) Tıp ve psikiyatri alanında çok sayıda makalesinin yanı sıra, ödül ve proje desteği var. 1987'den başlayarak Cumhuriyet Bilim Teknik, Yeni Binyıl, Yeni Gündem gibi gazete ve dergilerde yazdı. Radyo programı da yapıyor. --- Füsun SAKA Fotoğraf: Çağrı KILIÇÇI