Hayatta en sevdiğim yer, Bodrum'un Kadıkalesi Köyü'dür. Çocukluk anılarımın şekillendirdiği hayal dünyamda, cennete en yakın yer orasıdır. Babam, benim şimdiki yaşlarımdayken, burada, yıkık dökük bir Rum evini, develerle toprak, kargı getirerek elleriyle inşa etmiş. Çocukluğumda beni sırtına alır, kaktüslerin, dikenlerin, kertenkelelerin arasından zorlukla yürüdüğü yokuşta, eve kadar taşırdı. Böğürtlenler, dev incir ağaçları, yılan yatağı denilen ürkütücü bitkileriyle burası, 'Yüzyıllık Yalnızlık' romanındaki kayıp kent Macondo'nun çevresindeki ormanlardan farksızdı. . . . Devamı Tempo'da (1017 -  31 Mayıs 2007)