Geçen haftaki editörler toplantısında kapak konusu olarak bunu belirlemiştik. Hatta kapağa da böyle yazacaktık. Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer’in görev süresinin bitmesine az bir süre, yaklaşık iki ay kalmıştı. ABD’de bu duruma gelmiş ‘başkanlara’ topal ördek deniyordu. Buradan hareketle Sezer’in Türk siyasi hayatına kattıklarını-katamadıklarını, duruşunu, gelecekteki olası hareket şekillerini analiz eden bir kapak haberi hazırlamaya başlamıştık. Ama kader, meğer o sırada ben topal ördekmişim de haberim yokmuş.   Bu satırları TEMPO’nun yayın direktörü olarak yazmıyorum. Bu; meslektaşım, derginin yeni yayın yönetmeni Çınar Oskay’ın büyük bir nezaket örneği göstererek benden istediği bir veda yazısı aslında. 18 ay evvel geldiğim ve çalışmaktan büyük zevk aldığım bir yayından ayrılıyorum. Biliyorum, her bitiş bir başlangıçtır aslında ve yeni başlangıçlar her zaman iki kat heyecanlandırır insanı. Ama ne yazık ki benim ruhum bitişleri, ayrılıkları hiç sevmiyor. Ve şu da bir gerçek ki insanın başına, hayatta sevmediği pek çok şey geliyor.   Sakın benim yayın direktörlüğü sıfatı gitti diye üzüldüğümü sanmayın. Direktörlüklerin, müdürlüklerin, hayatta insanın adının önüne veya arkasına gelen pek çok titrin geçici olduğunun bilincindeyim. Ben sadece çalıştığım yerde kurduğum dostlukların, arkadaşlıkların yitip gitmesinden endişe ediyorum. O insanları daha az belki de hiç görmeyecek olmam içimi burkuyor.   Bir de okurlardan, hele TEMPO’da olduğu gibi fanatik okurlardan ayrı kalmak zor gelecek bana. E-mail’le, telefonla acımasızca eleştiren ya da ülkenin en ücra köşesinden yollanan bir sepet elmayla ödüllendiren okur... Hapishaneden ya da hastaneden, üniversiteden kimi zaman bir internet kafeden bize ulaşan ses... Onlar da özlenecek tabii...   Vedaları uzun tutmamak lazım. Hızla helalleşip gitmeli ki göz teması az olsun.   TEMPO’daki sevgili çalışma arkadaşlarım... Son sözüm size... Sizleri, hemen her hafta Türkiye’nin en iddialı gazetelerinin birinci sayfalarını, köşe yazılarını, televizyon haberlerinin ilk sıralarını kaplayan haberlerinizi, engelliler kampanyanızı, Behiç Aşçı olayındaki hassasiyetinizi, bir haftada 253 bin satarak kırdığınız rekoru, en önemlisi iyi günde ve kötü günde bir arada olmayı hiç unutmayacağım. Hoşçakalın...