Oyun, kendi küçük dünyalarında yaşayıp giden, çevrelerinde olup bitenlere duyarsız davranan ve hiçbir sorumluluk hissetmeyen üç kadının sohbeti ekseninde ve kısa bir zaman diliminde geçiyor. Ancak Hülya Karakaş’ın rejisi, eserin vermek istediği mesajı tam olarak yansıtamadığı gibi, ortaya nereye gönderme yaptığı belli olmayan, gelişimi daha doğrusu sona doğru gidişi de fark ettiremeyen zayıf bir oyun çıkmış.   Kimi yerde seyirciye hitabeden göstermeci sahneleme tekniği, kimi yerde kurgusal film, kimi yerde de belgesel nitelikli gerçek görüntüler kullanılmış ama hepsi ayrı bir telden çalıyor. Dekor ve kostümler de özensizlik içeriyor; kadınlardan biri yazlık kıyafetler içindeyken diğerinin sırtında kürk olması, simgesel olarak tasarlanan dekorun yanında krakere varıncaya kadar detaylı aksesuar kullanılması...   Alt metni zengin oyunun, broşürünün de dört sayfasında sadece oyuncu fotoğraflarına yer verilmesinden aceleye getirildiği belli oluyor. Abartılı hareket ve yüksek perdeden konuşmalara dayalı oyunculuğu da yadırgadım açıkçası. Rejideki buhrandan çok eserdeki buhrana odaklanmayı isterdim. Çevirmenin Adı Yok! Dikkat ettiniz mi bilmiyorum? Oyun afişlerinde, broşürlerde ve ilanlarda yazardan sonra oyunun diğer bir dilde ikinci yaratıcısı diyebileceğimiz çevirmenlerin adı yazılmıyor. Kitap çevirilerinde de ancak birkaç yayınevi bu konuda titiz davranıyor. UNESCO’ya bağlı Tiyatro Eleştirmenleri Birliği (TEB), ilgili diğer sivil toplum örgütlerinin de desteğini alarak ‘Çevirmenin Adı Yok’ sloganıyla bir basın bildirisi yayımlıyor. Umarız eserleri okunduğu gibi çevirmenlerin adları da görünür kılınır.   Doya doya izlesin insanlar Beşiktaş Belediyesi Kültür Sanat Platformu’nun düzenlediği, Nâzım Hikmet Haftası, 18 Ocak Perşembe günü 20:30’da Akatlar Kültür Merkezi’nde Dostlar Tiyatrosu tarafından sahnelenecek olan ‘İnsanlarım’ adlı eserle son bulacak. Eseri, uyarlayan, yöneten ve oynayanın usta tiyatrocu Genco Erkal olduğunu belirtelim.