Yani Batman ve Tarlabaşı’ndaki çocukların pandomimle anlattıkları dertleri.  Proje çerçevesinde Batman ve Tarlabaşı’nda göçten olumsuz etkilenen çocuklara, üç ay boyunca pandomim dersleri verildi. Bakınız kitapçıkta çocuklar ‘Bir Göç Hikâyesi’ni nasıl anlatıyorlar. Mesela 11 kardeşten bir tanesi 13 yaşındaki Büşra’nın hikâyesi: “Mardin’in mütevazı bir köyünde gözlerimi dünyaya açmışım. Bilmem hangi sürekli, muson ya da yerel rüzgârdı bizi kuru yapraklar gibi sürükleyen. Büyüyünce annemden öğrenmiştim ne bir muson ne bir sürekli ne de bir yerel rüzgârdı bizi Mardin’den Batman’a sürükleyen...   Annem, babam, beş ağabeyim ve üç ablamla sadece üzerimizdeki elbiselerle Batman’a gelmeye zorlanmıştık. Batman’da dizginleri elimizde olmayan çılgın bir atın üzerinde gibiydik. Dizginleri ele almamız, rüzgâra karşı koyup dalgaları yenmemiz biraz zor olmuştu. Ama bir şekilde bir hayat kurtarmayı başarmıştık. Her ne kadar bu büyük ağabeyimin ve ablalarımın okuyamamasına mal olsa da... ” Küçük kitapçıktaki büyük hikâyelerden biri de Devran’ın: “Benim tek hayalim Batman’daki soytarıların ölmesi, hırsızların olmamamsı ve sapıkların olmaması.” Ve son hikâye İhsan’dan: Ebru arkadaşımızın babası kendi annesini dövdü. Sonra Ebru arkadaşımızın babası annesine cam attı. Sonra sopayı almaya çalıştı. Ama arkadaşları buna izin vermedi. Sonra Ebru’nun babası kendimi öldürürüm dedi.   Ardından, ‘intihar ederim’ dedi. Ama bunu yapamayacağını herkes biliyordu. Herkes ‘Sen ne biçim oğulsun’ dedi. Ben camdan bakıyordum. Herkes Ebru’nun babasını tutmuş sakinleştirmeye çalışıyordu. Ben her sabah abdest alıyorum. Çünkü camiye gidiyorum. Camide Kuran okuyorum, namaz kılıyorum, oyunlar oynuyorum.   Camide Kuran okumak hayallerimden biriydi. Ve gerçekleşti. Ben Konya’ya gidecektim. Konya’ya bir yandan gitmek istiyorum, bir yandan gitmek istemiyorum. Gidersem arkadaşlarımdan ayrılacağım, gitmesem kendim üzülecektim. Gitmemeye karar verdim. Ben Allah’tan ümit kesilmeyeceğini bildiğim için futbolcu olacağıma inanıyorum.”                                                                                                      Kütüphaneler Haftası’nda ‘Açık Kütüphane’   Bildiğiniz gibi Milli Eğitim Bakanlığı, mart ayının son haftasını Kütüphaneler Haftası olarak kararlaştırmıştı. Bu da demektir ki bu hafta Kütüphaneler Haftası. İnternet âleminde her türlü bilgiye ulaşırken, kütüphane neyimize demeyin. Başka bir havası olur kütüphanelerin de. Kitap kokar, sessizlik kokar vs. Öyleyse Kütüphaneler Haftası’nı fırsat bilip bu hafta kütüphaneye gidelim bizce. Eminiz ki çoğumuz öğrencilik zamanı bittiğinden beridir kütüphanelerle pek haşır neşir değilizdir. İstanbullulara iki güzel kütüphane Süleymaniye ve Beyazıt Devlet Kütüphaneleri’nin varlığını hatırlatalım öncelikle. Güzel olmaz mı bir Süleymaniye-Beyazıt turu. Kütüphane sonrası da sahaflar gezilir, meydanda çay içilir. Hatta Caferağa Medresesi’nde nargile içilir...   Bu kadar nostalji sonrası, “Kendime gelmem, zamanıma dönmem lazım” derseniz, Açık Kütüphane’ye doğru yol alırsınız. Açık Kütüphane, İstanbul’da yaşayan Superpool mimari grubu tarafından tasarlanan bir proje. Platform’un arşiv ve kütüphanesinin bir bölümünün sergi salonunda ziyaretçilere açılmasıyla oluşturulan proje kapsamında, okumalar, video gösterimleri, tartışmalar, haftalık kitap küratörlükleri gerçekleştirilecek ve mekân sürekli canlı tutulacak. Açık Kütüphane etkinliklerinde, sanatçı Mürüvvet Türkyılmaz tarafından yön verilen ‘Açık Masa’ isimli proje de yer alacak. Türkyılmaz tarafından davet edilen sanatçılar, kendi dönemlerine tanıklık etmiş üç kişiyi seçerek iş süreçlerini paylaşmak, tartışmak ve sohbet etmek üzere, 27 Mart - 22 Mayıs tarihleri arasında Platform’da toplanacaklar.