“Polis beni asla yakalayamaz, çünkü onlar için fazla akıllıyım… Ölüm makinesi çoktan yapıldı bile.” Zodiac mektubundan alıntı   Gecenin köründe bir kız ve bir oğlan arabalarını neden boş bir araziye çekmiş olabilirler? Aklınıza her türlü şey gelebilir. Ama sizin de onların da bilmediği bir gerçek var ki, o da az sonra bir katilin saldırısına uğrayacakları. Çünkü Mike Mageau ve Darlene Ferrin 1969 yılının 4 Temmuz günü Zodyak katilinin kurbanları arasında yerlerini aldılar. Kurbanların tam sayısı henüz ortaya çıkmadı. Polis, yedi vakada Zodyak’ın işaretlerini bulmuş olsa da o, on üçten fazla kurbanı olduğunu açıklamıştı. Katilin kimliği ise hala bilinmiyor. ‘Yedi’, ‘Dövüş Kulübü’ ve ‘Panik Odası’ filmlerinin ardından uzun süre sesi soluğu çıkmayan David Fincher, 1960’ların sonunda San Francisco körfez bölgesini dehşete boğmuş ve 1974 yılına kadar basına şifreli mektuplar yollamış bir seri katilin gerçek hikayesine dayanan yeni filmi ‘Zodiac’”la aramıza döndü. Karındeşen Jack, Hannibal ve Testere’nin ardından karşımızda rafa kaldırılmış dava dosyalarından çıkma bir seri katil var. Zodiac, ruhsal hastalıklarını değil de, usta bir aşçı gibi cinayetlerinin tariflerini veren bir hayaleti andırıyor. Sonu gelmeyen şifrelenmiş mektuplarıyla polis ve basınla alay eden, kimi zaman kendini bir av olarak öne sürüp avcılarını delirten bir hortlak. Acı gerçek şu ki, film de bu seri katilin elinden çıkmış izlenimi yaratıyor.   Filmin en önemli görsellerinden biri Zodyak katilinin gazetelere gönderdiği ve işlediği cinayetleri anlattığı şifreli mektuplar. Bu yüzden ‘Zodiac’, bir katilin ucundan kan damlayan kalemiyle yazılmış izlenimi yaratıyor. Mesajların ilki Chronicle gazetesine gönderilen mektup yığını içinde ortaya çıkıyor. Kabaca yazılmış mektubun haber odasının kanını donduran bir içeriği var. İşlediği cinayetleri anlatan ve yalnızca polisin bilebileceği ayrıntıları veren katil, iki gazeteye daha mektup yollamış ve her birine bütün bir şifrenin parçalarını dağıtmış. Katilin söylediğine göre şifre çözüldüğünde kimliği ortaya çıkacak.   Şifre bir karı koca tarafından çözülüyor. Devamı gelecek mesajlardan birinde, “Sizlere adımı vermeyeceğim, çünkü ölüm sonrası yaşam koleksiyonumu sona erdirmeye çalışırsınız. Cennette yeniden doğacağım ve öldürdüklerim benim kölelerim olacak” yazıyordu. Söylediği gibi Zodiac tekrar tekrar saldırdı.   Filmin konusu Chronicle’da karikatürler çizen Graysmith’in yazdığı romana dayanıyor. Graysmith hayatını Zodiac’ın kimliğini ortaya çıkarmaya adamış. Nasıl Zodiac kendi hikayesini yarattıysa, o da bu hikayenin bir parçası olmak istemiş. Ancak kelebek ağıyla canavarları avlamaya çalışan birinden farkı yok. Çünkü ne yıldız suç muhabiri Paul Avery’nin kaynakları ve uzmanlığına sahip, ne de Cinayet Masası Dedektifleri Toschi ve Armstrong gibi delillerle ulaşabiliyor. Kendi başına bir adam ama kimsede olmayan bir gücü var: O da Zodiac gibi kimsenin fark etmediği bir hayalet.   Hikayenin işlenişi patlama yaratmaktansa, yavaş yavaş yanan bir sigarayı andırıyor. Avlanan avcının kendini yiyip bitiren tutkusu hafif hafif gözlerimizin önünde tütüyor. İki buçuk saat süren film, fazla ağır ilerliyor gibi gelebilir, ama faks makinelerinin ve internetin olmadığı günlerde geçtiğinin her fırsatta altını çizen bu hikayede, ipuçlarını kovalamak için kağıt kalem gibi en ilkel ve yavaş yöntemlerle çalışıldığını da unutmamak gerekir.