Dünya sinemasından filmlerin gösterildiği ve modern zamanın bir kornikopyası olan Altın Palmiye’yle, gelmiş geçmiş tüm yönetmenlerin iştahlarını kabartan Cannes Film Festivali, bu yıl 60’ıncı yaşını kutladı. Büyük isimlerden yeni filmlerin, küçük ülkelerin küçük bütçeli yapımlarının, politik duruşların sergilendiği ve yıldızlı oyuncuların filmlerinin galalarının yapıldığı festival, pazar günü düzenlenen ödül töreniyle sona erdi.   Romanyalı yönetmen Christian Mungiu’nun ‘4 Ay, 3 Hafta ve 2 Gün’ adlı filmi Altın Palmiye’nin sahibi oldu. Kürtajın yasak olduğu komünist dönemin son günlerinde hamile kalan bir kadının dramının anlatıldığı film, festivalin başından beri neredeyse tüm eleştirmenlerin ortak tercihiydi. Bu açıdan, Uluslararası Film Eleştirmenleri-Fipresci Ödülü’nü almış olması da şaşırtıcı değil.   Fatih Akın’ın mesajı   ‘Yaşamın Kıyısında’ filmiyle En İyi Senaryo Ödülü’nü kazanan Fatih Akın, Türkiye’ye de bir mesajı olduğunu söyleyerek, “Ülkeme birlik ve dayanışma mesajı gönderiyorum” diye konuştu.   Başrollerini Nurgül Yeşilçay, Tuncel Kurtiz, Nursel Köse ve Hana Scyhgulla’nın paylaştığı çok sesli filmde, farklı kültürlerden gelen insanların kaderlerinin çakışması anlatılıyor. Film ayrıca Ekümenik Jüri Ödülü’nü de aldı.   Işık, rüzgâr ve görünmeyen varlıklar   Aralarında Orhan Pamuk’unda bulunduğu, Stephen Frears başkanlığındaki jürinin seçtiği Jüri Özel Ödülü, İranlı yönetmen Marjane Satrapi ve Vincent Paronnaud’un ‘Persepolis’ine ve Meksikalı Carlos Reygadas’ın ‘Stellet Licht-Sessiz Işık’ adlı filmine verildi.   Altın Palmiye’nin ardından en önemli ödül kabul edilen Büyük Ödül ise Japon yönetmen Naomi Kawase’nin çektiği ‘The Mourning Forest-Yaslı Orman’ adlı filme gitti. Kadın yönetmenin ödülü alırken yaptığı konuşma oldukça anlamlıydı: “İnsanlar hayatlarında ilerlerken bazen yollarına engeller çıkar, bazen tökezleyip düşerler. Böyle zamanlarda güvenlerini ve güçlerini geri kazanmak için derinlere bakarlar. Bu gücü ışık, rüzgâr veya atalarının hatıraları gibi görünmeyen varlıklarda bulduklarında; ancak kendi başlarına ayakta kalmayı başarabilirler.”   Diane Kruger tarafından sunulan ödül töreninin kuşkusuz en ilginç karakteri ‘The Diving Bell and the Butterfly’ filmiyle En İyi Yönetmen Ödülü’nü alan Julian Shnabel’di. Kendisine ayrılan süreyi aşan ve jüri üyelerinin tek tek ellerini sıkan Shnabel, ayrıca tüm oyuncularını ayağa kaldırdı ve aklına gelen herkese teşekkür etti.   Güney Kore’nin en yetenekli aktrislerinden Jeon Do-yeon, ‘Secret Sunshine-Gizli Günışığı’ filmiyle, oğlunu kaybeden ve öldürüldüğünü öğrenen anne rolüyle En İyi Kadın Sanatçı Ödülü’nü aldı. En İyi Erkek Sanatçı Ödülü ise ‘Le Banissement-Sürgün’ filmindeki rolüyle Konstantin Lavronenko’ya gitti.