Bu tür öykülere İtalyanlar ‘Giallo’ (Sarı) der, Amerikalılar ve Fransızlar ‘Noir’ (Kara). İçlerinde suçun her türünü, gerilimi ve erotizmi barındırırlar. ‘Sarı’ denmesinin nedeni, türün bağlı olduğu ciltsiz, kartondan sarı kapaklı, ucuz romanlardır. Konuları, gazete sayfalarından kesip yapıştırılmış gibi duran kısacık öykülerdir bunlar.   Film dünyasında bu renk, uzun cinayet sahneleri, çok fazla kan ve değişik kamera açılarıyla temsil edilir. Görüntüler paranoya, delilik ve yabancılaşma gibi psikolojik sahnelerle örülmüştür. Türün en başarılı yönetmenleri ise Mario Bava ve Dario Argento’dur.   ‘Cinema Paradiso’ (Cennet Sineması) gibi, kalpten bir filmin yönetmeni Tornatore’den, bir ‘Giallo’ çıkması pek muhtemel görünmüyordu. En azından bugün durduğumuz yerden bunu tahmin edemezdik. Ama Ennio Morricone’nin tüyler ürperten müzikleri ve Hitchcock tarzı kamera hareketleriyle, çok zarif ama seyretmesi pek de zevkli olmayan bir ‘Giallo’ var karşımızda. İçinde beyaz kadın ticareti, fuhuş, tecavüz, yetim bebek pazarı gibi kabul edilmesi zor kavramlar barındırıyor. Ve şu işe bakın ki film, kötücül bir çiçeğin yaprakları gibi yavaş yavaş açılan bu kavramların hiçbiri için bir ahlak dersi vermiyor. Tam bir gazete haberi gibi davranıyor. Sert, objektif ve yüksek sesli. Bir ‘Giallo’ harikası.   Sansürlü albümler    Tornatore’nin sapsarı filmi, maske takmış kadınların sahneye çıkmasıyla açılıyor. Kubrickvari neon renkler içinde, üzerlerinde sadece iç çamaşırları olan kadınlar, yüzünü görmediğimiz bir adam tarafından değerlendiriliyorlar. Sonunda Irina seçiliyor. Sarı saçlı bu genç kadının gazete sayfasından alıntı gibi duran hayat hikâyesi, yönetmen tarafından filme başarıyla yedirilmiş. Irina’nın anıları normal bir kadının fotoğraf albümüne girecek tek bir kare bile barındırmıyor.   O, Muffa adında kel bir adam tarafından İtalya’da 12 yıl boyunca fuhuşa zorlandıktan ve dokuz kez doğum yapıp hepsini bebek pazarına vermek zorunda kaldıktan sonra kaçmayı başarmış bir kadın. Onu yeni haliyle, hiçbir çekiciliği olmayan, saçlarını kahverengiye boyatmış bir kadına dönüşmüş olarak görüyoruz.   Gizemli bir sebepten ötürü lüks bir apartmana temizlikçi olarak giriyor ve ilgilendiği aile Adachers’lerin tam karşısına denk gelen apartmanda bir daireye yerleşiyor. Zamanla Adachers’lerin evine dadı olarak girmeyi de başarıyor ve ailenin evlatlık küçük kızı Tea’ya ancak bir annenin besleyebileceği bir sevgiyle bağlanıyor. Ancak eski patronu Muffa ortaya çıktığında, Irina’nın gizemi, gerilimini artırarak uçuruma doğru sürüklenmeye başlıyor. Esrarengiz Kadın                           La Sconosciuta Yönetmen: Giuseppe Tornatore Oyuncular: Kseniya Rappoport, Michele Placido, Claudia Gerini, Margherita Buy  2.5 yıldız