Andrei Zvyagintsev güneşi ters tarafına alan yönetmenlerden. Gölgeler, alışık olmadığımız yerlere düşüyor, hikâyeler bildiğimiz tarihi ters yüz ediyor. 2003 Venedik Film Festivali’nde en iyi film ödülünü kazanan ilk yapıtı ‘Dönüş’te, ataerkil düzene ve alegorik olarak Tanrı’ya başkaldıran iki erkek kardeşin hikâyesini anlatan Zvyagintsev, son filmi ‘Sürgün’de de cenneti büyük şehrin kasvetli ışıklarının altına taşıyıp, buradan ayrılmak zorunda kalan ailenin, doğanın çıplaklığında, günahlarıyla yüz yüze gelmelerine odaklanıyor.   Devrim öncesi Rusya’sında, Dostoyevski ve filozof Berdyaev gibi düşünürlerin eserlerine egemen olan dini ve mistik düşüncelerin gerilimine kendini bırakan Zvyagintsev, tıpkı usta Rus yönetmen Tarkovski gibi kendine düşsel, gerçek üstü bir dünya yaratmış. Kutsal kitaplarda, kiliselerdeki ikonalarda, Rönesans tablolarında ve dini sembollerde gösterilen bir dünya bu. Ama gün doğumundan birkaç dakika önce görülebilecek bir rüya kadar kişisel, uyumlu ve güzel.   Upuzun bir cazibe nesnesiyle sizi içine sokan ve türlü hesaplaşmaların ardından son anda birisinin sesiyle gözlerinizi açıp kendinizi kurtaracağınız bir rüya.   İnsan doğasına, zaaflarına ve korkularına göndermeler yapan film, Amerika’ya göç etmiş Ermeni bir ailenin oğlu olan yazar William Saroyan’ın, California’nın üzüm bağlarında geçen ve otobiyografik özellikler taşıyan ‘Laughing Matter’ (Gülünecek Şey) adlı hikâyesinden uyarlanmış. Masmavi gökyüzünün altında tek başına duran bir ağacın görüntüsüyle açılan film, ağaçla sohbet edercesine uzun uzun etrafında dönüyor. Evet, bu hikâye bir ağacın etrafında dönüyor. Ve Rus Ortodoks ilahileri eşliğinde elmayla, cennetle, müjdelenen bebekle devam ediyor.   Günah keçisi    Ailenin yaşadığı, Sovyetler Birliği döneminden kalma kurşuni bulutlarla kaplı endüstri şehri, bu filmde cenneti temsil ediyor. Aile üyelerinin arasındaki boşlukları dolduran, sivrilikleri törpüleyen şehir ışıkları, onları birbirlerinin günahlarına ve arzularına karşı körleştirmiş. Cehaletin huzurunu yaşıyorlar şehirde. Ancak taşınmak zorunda kaldıkları kır evini çevreleyen doğa, kükreyen tepeleri, tarih öncesinden kalma denizleri ve harabeleriyle onlardan zorlu bir talepte bulunuyor. Melekler bir kurban istiyor.   Çocukları yeni evlerindeki yatağa yatırır yatırmaz Vera, kocası Alex’e bir itirafta bulunuyor: Hamile ve çocuk başkasından. Bu noktadan sonra kameranın sinsi ve dikkatli hareketleri, avının peşine düşmüş ve onları öldürmeden önce her hareketlerini ezberleyen bir avcıyı andırmaya başlıyor. Su perileri gibi çırılçıplak yüzen kutsal değerler yavaş yavaş dibe batıyor. Babanın, oğlunu öldürmek için kaldırdığı eli tutan kimse çıkmıyor. Oğlanın yerine kurban edilmesi için kimse bir koç getirmiyor.                        Sürgün   Izgnanie            Yönetmen: Andrei Zvyagintsev            Oyuncular: Konstantin Lavronenko, Maria Bonnevie, Aleksandr Baluyev