Sakarya’ya bağlı Horozlar Köyü mezarlığındayız. Dokuz arkadaş, tribünde defalarca birlikte omuz omuza oldukları Aykut Adıyaman’ın mezarı başında; boynu bükük, gözleri yaşlı ve hâlâ, altında arkadaşlarının yattığına inanamadıkları toprağa bakıyorlar.   Aykut, yaklaşık iki hafta önce (18 Şubat 2007) İstanbul deplasmanında oynadıkları Fenerbahçe maçına gitmek üzere bindiği trenden Kocaeli’ne geldiklerinde düşerek hayatını kaybetti.   Konu futbol olunca Kocaeli ve Sakaryalı taraftarlar açısından ‘kızgın rekabet’ söz konusu. Sakaryaspor taraftar grubu Tatangalar’ın lideri Yılmaz Şen’e (Keçi Yılmaz) göre bu didişme ‘babalarından kalma’. Çekişme Sakarya’nın il olmadan önce Kocaeli’ne bağlı olduğu 1950’li yıllara dayanıyor. Ayrılmadan önce, iki Kocaeli takımı olan Sekaspor ve İdmanyurdu arasındaki rekabet, ayrılıktan sonra yerini Kocaelispor ve Sakaryaspor taraftarı arasında düşmanlığa kadar tırmanan bir duruma getirdi.   Yılmaz, Fenerbahçe maçından önceki hafta boyunca Kocaelispor taraftarının internet sitesindeki şiddet dolu organizasyonuna dikkat çekiyor: “Bizim bineceğimiz trenin taşlanmasıyla ilgili olarak organize oluyorlardı. Bu konuyla ilgili binlerce yazışma yapıldı. Bu durumu emniyete de bildirmiştik.” Komşu ilin rakip taraftarlarının bu planına önlem olarak maça trenle gidilmemesi yönünde karar alıyorlar. “Maçtan iki gün önce herkesi uyardık. Maça otobüslerle hep birlikte gidilecek dedik” diyor Yılmaz. *** Korku treni *** Maç günü İstanbul’a hareket eden otobüslerin içinde Aykut Adıyaman ve onunla birlikte gelen birkaç arkadaşı yoktur. Onlar daha keyifli ve maceralı olacağına inandıkları için trenle gitmeyi tercih ederler. Aykut, çocukluktan beri arkadaş olan ve tribünlere de birlikte gelip gitmeye başladığı arkadaşlarıyla birliktedir.   Onlardan biri olan Hakan Olgun Çelik tren yolculuğunun Kocaeli’ne kadar sakin ve sorunsuz geçtiğini belirtiyor: “Trende yirmi kişi kadardık maça giden. Kocaeli’ne geldiğimizde ‘Treni taşlıyorlar’ dedi biri. Aykut fırladı gitti.” Durduramadıklarını da ekliyor. Kocaeli taraftarının bir haftadır arasında konuştuğu taşlama eylemini gerçekleştirdiğine inanır Aykut ve arkadaşlarını bırakıp gider. Onun geri gelmesini beklerken aldıkları haberle şoke olduklarını söylüyor Hakan: “Aykut’un kafasına bira şişesi geldi, düştü dediler. Hemen durdurduk treni. Aykut’un cesedini iki kilometre geride bulduk.”   Bugün tribün arkadaşları, ‘Lokanta Aykut’un iyi biri olduğunu ve tribünde çok sevildiğini söylüyorlar. Ona ‘Lokanta’ lakabını takmalarının sebebi, babasının mesleğinden dolayı. Liseyi okuyamayıp yarım bırakıp babasının yanında çalışmaya başlayınca takmışlar ‘Lokanta’ lakabını.   Tribünde yaşıtları arasında en çok sivrilen, yapısında lider özelliği bulunan ve her işe koşan biridir. Yardımsever olduğunu vurguluyor arkadaşları. Lösemili çocuklar adına hizmet veren bir dernek binasının boya işi için yardım istediğini duyduğunda ilk koşan o olur. Pankart hazırlanacaksa işin başında o vardır. On dokuz yaşında olan Aykut, hemen her deplasman maçına da giden bir gençtir. Daha önce defalarca gittiği İstanbul deplasmanı son yolculuğu oldu. Bir şüphe ile hızla giden trenin kapısına koştu, kapıyı araladı ve dengesini kaybedip düştü. .... Devamı Bu Hafta Tempo'da Mustafa SAPMAZ Fotoğraf: Çağrı KILIÇÇI (1005 – 8 Mart 2007)