Adı, soyadı: Engin Kodan. Yaşı 25, mevkii forvet. Özelliği, süratli ve gol vuruşlarında başarılı olması. Satıldığı bölge İstanbul. Açılış fiyatı 5 bin YTL, şu anki fiyatı 6 bin 100 YTL. Kargo ücreti için ürün açıklamasına bakınız. Kuşkusuz, menajerler futbolcularını bu sözlerle tanıtsaydı, çok geçmeden kulüplerin kapısına, “Pazarlamacılar ve menajerler giremez!” levhası asılırdı. Fakat amatör futbolcu Engin Kodan’a bu sözler, para olmasa da, kendisinin de anlayamadığı bir şöhret kazandırdı.   Kendi kendini satışa çıkaran fantastik forvet ile karşılaştığımda, dudaklarımdan ilk, “40 yıl düşünsem aklıma gelmezdi” cümlesi dökülüyor. Buna cevabı kısa: “Benim de gelmezdi vallahi.” İnternet üzerinden satılma fikri kendisinin değil. Fikir, onun futbolculuğunu izleyip beğenen mesai arkadaşına ait. Ondan habersiz, arkadaşına iyilik olsun diye internet sitesinde satışa çıkarmış.   Kodan, sekiz yıldır aynı şirketin muhasebe departmanında çalışıyor. 650 YTL maaşa talim, orta halli bir ailenin iki çocuğundan biri. Baba Karayolları işçisi, anne ev hanımı. Kendinden dört yaş küçük erkek kardeşi var. Trabzon Arsin’den kendisi kundaktayken göçüp geldikleri İstanbul’da yaşayan çekirdek bir aile.   Duyan herkesin yüzünde istem dışı bir gülümseme yaratan bu haber, aslında Engin Kodan’ın hayatını karartmış: “Haberi duyan eş, dost, gazeteci aramaya başladı. Çevremdekiler, ‘Ulan futbolcu adam kendini internette satar mı?’ diyordu. Herkes gülerken ben ağlıyordum.” Çevrenin tepkisinden bunalan Kodan, çareyi telefonlara çıkmayıp, kendini eve kapatmakta bulur. Bir hafta böyle yaşar, sonra belli ki bu olaya gülümseyerek bakan babanın desteği ile ayağa kalkar.   Futbolculuk merakı, her Trabzonluda olduğu gibi genlerden geliyor. Öyle, takımların altyapılarında değil de kendi kurdukları ve adını ‘Yeşildere’ koydukları mahalle takımında oynuyor. ‘Mahalle takımı’ deyip burun kıvırmayın, haftanın üç günü düzenli idman yapıyorlar.   Amatör bir kulüpte ilk lisansı çıktığında 23 yaşındadır. Onu mahalleden tanıyan Faruk Doğanay, amatör kümedeki Çengelköy A Takımı’nın antrenörü olunca, ısrar ediyor ve kadroya alıyor. Futboldan da ilk parasını kazanıyor Engin Kodan: 1000 YTL peşin, 300 YTL maaş. Bugüne kadar toplam beş bin lira para kazanmış amatör futboldan.   “Ben hariç herkes kazandı”   İmesspor’un başkanı Mehmet Katip Önel önce kızsa da sonra anlayışla karşılamış Engin’i. Önel de amatör futbola gönül vermiş, ailesinin, “Bırak şu işi, yeter artık!” baskısına rağmen, bir futbolcusu gelip elini öpünce yelkenleri suya indiren gönül adamlarından. Şimdi Engin’in, çok iyi bir teklif gelmezse, bir yıl daha takımında oynamasını istiyor.   “Aslında” diyor Engin, “Bu işte kazanmayan bir tek ben oldum. Medya kazandı, komik bir hikâye buldu. Kulübüm kazandı, adı duyuldu. Ya ben?” Ona kalanın alaycı gülümseme olmasından şikâyet ediyor.   İki dileği var; devam ettiği açık öğretimden ‘işletme diploması’nı almak ve bir maç için de olsa üçüncü ligde forma giymek: “Altyapım yeterli değil, biliyorum. Üst liglerde oynama hayali kurmuyorum, ama bir gün üçüncü lig forması giymeyi arzu ediyorum” diyor. Tam da karmaşa içinde, doğduğu kasabanın takımı Arsinspor’un başkanı mesaj göndermiş: “Fantastik forveti 10 bin YTL ile takımımıza kazandıracağım” diye. Engin Kodan, mahcup ifadeli, kendi halinde bir forvet. Bundan sonra gittiği takımlara gol ile birlikte tatlı bir tebessüm de götürecek. Bunalımdan çıkaran da bu olmuş kendisini: “Kısa futbolculuk kariyerimde anlatacak büyük başarım yok, ama torunlarına anlatacak gülümseten bir hikâyem var.”                                                            ___________________________ Mustafa SAPMAZ Fotoğraf: Serkan ŞENTÜRK   (1062 – 10 Nisan 2007)