Kayahan’ın güzel bir şarkısıdır; “Allahım neydi günahım” diye başlayıp “Ben nerede yanlış yaptım” diye devam eder. Yokohama’da yarışan Türk yazılım geliştirici ekibi, dönüş yolunda kendi adına bu iki sorunun da yanıtını bulmuştu. Ben bir de tanrı katındaki hesabı gözden geçireyim dedim ve dönüş yolunda tek Türk jüri üyesi olan Dokuz Eylül Üniversitesi Araştırma Görevlisi Mustafa Kasap ile hasbıhal ettim. Soru tabii ki, online konser projesi ile yazılım geliştirme kategorisinin tartışmasız galibi olan Rus ekibi ile ilgiliydi. Kasap’a, farklı yerlerdeki müzisyenlerin verdiği online konserin internet üzerinden dinlenmesine ilişkin Rus projesinin doğrularını sordum. Yenilikçilik, toplumu ne kadar etkilediği, kullanım kolaylığı gibi belirlenmiş değerlendirme kriterlerinin hepsinin tam anlamıyla karşılandığını belirten Kasap, özellikle üç örneğiyle başarının yolunu gösterdi. Jüriye de ders verdiler Jüri üyelerinden biri, “İtalya’dan, Türkiye’den, Rusya’dan birer sanatçı bu yazılımı kullanarak senkronizasyon bozulmadan konser verebilecek mi” diye bir tilki sorusu sormuş. Projeyi sunan öğrenci, “Siz daha iyi bilirsiniz ki, o mesafeden ışık dalgası bile gönderseniz bunu başaramazsınız” diye yanıt vererek projenin sınırlarını net bir biçimde belirlediklerini ortaya koymuş. Aynı ekip, sesin iletilmesi konusunda çalışma yaparken yarışmanın sponsoru Microsoft’un araştırma birimi Microsoft Research’ün açık kaynak kodlu bir yazılımını denemiş. Bunu yetersiz bulan ekip, kendi geliştirdiği bir yöntemle çok daha yüksek performans elde etmiş. Ekip, teknik tarafla yetinmeyerek bir konser salonunda en öndeki enstrüman ile en arkadaki arasında olabilecek azami mesafeyi belirleyip buna dayanan teorik çalışmalar yapmış. Gecikmenin en fazla hangi seviyelerde olabileceğini hesaplamışlar ve kendi işlerini buna göre belgelemiş. Bunu da çeşitli akademik çalışma örnekleri ile desteklemiş. Bizde kürekçi mantığı var Kasap, “Oysa bizde bir öğrenciye soru, buradaki anlamda bir proje verildikten sonra hemen kağıdı kalemi alıp karalamaya başlıyoruz. Bizim eğitim sistemimizde genelde ezbercilik, çok özgür düşünememe, konuya bütün boyutlarıyla hakim olamama gibi özellikleri görüyorsunuz. Bir projeyi her boyutuyla ele alıp, yeterli literatür çalışmaları yapıldıktan sonra yola çıkmak gerekiyor” diye hükmünü koyuyor. Ben de hükmümü Yokohama Havaalanı’nda çektiğim fotoğrafla koyuyorum. 25 bin dolarlık çekin yanında oturmak Rus olmayı değil, doruları yapmayı gerektiriyor, hemen küreklere asılmayı değil.