Avrupa Birliği ile yaşayacaklarımız konusunda iyimseriz ama bilgi sahibi değiliz. AB tablolarında Türkiye’nin boş geçildiği istatistikleri tamamlamamız artık daha önemli ama asıl kritik olan, Avrupa’nın 2010 yılı enformasyon toplumu planlarına dahil olmamız.   Avrupa Komisyonu’nun 1 Haziran 2005’te kabul ettiği beş yıllık “i2010: Avrupa Bilgi Toplumu 2010” inisiyatifi, dijital ekonomiyi teşvik etmeyi amaçlıyor. İnisiyatif, bilgi toplumu ve medya sektörlerinde büyüme ve yeni iş alanlarının açılmasını teşvik ediyor. Öne çıkan nokta, AB’nin bilgi ve haberleşme teknolojileri araştırmalarına kişi başına sadece 80 Avro harcaması. AB, Japonya’daki 350 Avro’luk ve ABD’deki 400 Avro’luk düzeyin çok altında olan bu rakamı yüzde 80 büyütmeyi hedefliyor. Yine küçük ve orta büyüklükteki işletmelerin AB araştırma projelerinde daha etkin rol alması planlanıyor.   2007 hedefine şimdiden feyk attık   AB’nin 2007 için koyduğu önemli bir hedef ise, dijital kütüphaneler ile kültürel paylaşımı arttırmak. Biz bu hedefin ciddiyetini pek anlayabilmiş değiliz. Sistem entegratörü Probil, önceki hafta Kırşehir’de il halk kütüphanesinin internet erişimli bilgisayar salonunun açılış davetiyesini gönderdi. Ardından Kültür ve Turizm Bakanı Atilla Koç’un yoğun programı nedeniyle katılamayacağı gerekçesiyle açılış ertelendi. Bu yazı yazılırken, Bakan Koç’un programına uyum sağlanamamış ve açılış tarihi henüz belirlenmemişti. AB’ye uyum peşinde olan bir ülke için uyumsuz bir davranış.   Yunanistan’dan alacağımız ders   Eylülde Atina’ya gittiğimde gezdiğim Akropol’de 25 yıl önce başlayan restorasyon çalışmaları bir ileri teknoloji şovuna dönüşmüş. Malzeme bilimindeki ilerlemeden hareketle, sütun parçalarını birbirine tutturmak için çelik yerine altından pahalı bir maden olan titanyum kullanılıyor. Tarihi eserlerin yenilenmesinde ise, lazer kullanılarak çok hassas bir çalışma yürütülüyor. Onasis Vakfı’nın büyük destek sağladığı restorasyon çalışmasında AB fonları da kullanılıyor, ama Yunanistan hâlâ İngiltere’den, Pantheon’un kabartmalarını geri alabilmiş değil. Tanrılar yerine gerçek insanların yer aldığı ilk ve son tapınak kabartmaları, Osmanlı zamanında kaçırıldığı İngiltere’den geri almayı müzakere ediyorlar. Bunu anlayalım.