Uluslararası Telekomünikasyon Birliği (ITU), 15-20 Kasım 2005 tarihinde Tunus’ta Dünya Bilgi Toplumu Zirvesi (World Summit on Information Society-WSIS) etkinliğini gerçekleştirdi. Alcatel tarafından Tunus’a davet edildiğimde, verilen internet adresinden akredite olmakta yaşanan sorun, ıslak imzalı belgeler ve fotokopiler listesi gibi abuklukları kafama takmadan, “Evet” yanıtı verdim.    Bunun nedeni, daha bir hafta öncesinde Ankara’da Türkiye Bilişim Derneği tarafından Ankara’da başarıyla düzenlenen Bilişim Zirvesi’nde e-Dönüşüm Türkiye İcra Kurulu Başkanı ve Başbakan Yardımcısı Abdüllatif Şener, Ulaştırma Bakanı Binalı Yıldırım, milletvekilleri Reha Denemeç ve Osman Coşkunoğlu ile karşılıklı görüşme fırsatı bulmuş olmamdı. Ankara bana bilgi toplumunun nasıl olması gerektiği konusunda çok net bir fikir vermişti.   Pazartesi öğle saatlerinde Tunus havaalanına inip “Tunus bilgi toplumu size hoş geldiniz der” anonsunu duyduğumuzda ben hâlâ o havadaydım. Her şeyin bir panayır eğlencesi olduğunu anlamam bir günümü aldı.   Bilgi yoksa toplumu da yok   2002 yılında 500 bin olan internet kullanıcısı sayısını, 2006’da 3 milyona çıkarma sözü verdiği için zirveye ev sahibi olmasına karar verildiğini sandığım Tunus’ta bilgi almak diye bir şey söz konusu değil.   Birkaç istisna hariç sadece Fransızca konuşanlara Fransız kalarak el yordamıyla ilerlediğiniz başkentte, kaldığımız beş yıldızlı otelde düşüp başını yaran birine, 190 çevirerek ambulans çağırmayı kimse bilmiyordu. Odadan odaya arama yapmak için oda numarasını çevirin açıklamasının yer aldığı broşürün dibindeki telefon, numarayı çevirene, operatöre bağlanmak için kaç çevirmesi gerektiğini anlatıyordu. Cep telefonları, öğrendiğimize göre, güvenlik nedeniyle engelleniyor ve konuşmalar dinleniyordu.   Toplantıya katılamadan dönmeye hazırlanırken, POS’larının bozuk olduğunu söyleyerek otel ücretini nakit isteyen görevli, data tarafının resmini çiziyordu.   Asıl güzellikse, havaalanında karşımıza çıktı. Zirve boyunca havaalanında ücretsiz sunulan kablosuz internet bağlantısı, uçuş bilgilerinin yer aldığı ekranlarda anons ediliyordu. Hangi kapıdan uçağa bineceğinizi görmek için anonsun geçmesini beklemek zorundaydınız.   Bu beş günlük panayırın ardından Tunus, ITU ve Birleşmiş Milletler herhalde uykusuna dönmüştür. Tek tesellim, sadece Tunus’tan bir saat değil, bu üçlüden yıllarca ileride olduğumuzu görmüş olmak.