Kınalıada’da yürüyorduk. Ve Gabriel Garcia Marquez’in ‘Kırmızı Pazartesi’nde yazdığı gibi, ‘İşleneceğini Herkesin Bildiği Bir Cinayetin Öyküsü’ henüz Hrant Dink için yazılmamıştı. Canlı kanlı yürüyorduk işte birlikte. “Ev işlerine yardım eder misiniz?” diye sormuştum. Kaşını kaldırıp, “Ben de Anadolu erkeğiyim” deyivermiş, sonra da “Yok, dur böyle yazma ama” diye toparlamıştı durumu.   Sonuçta, 2005 yılında Tempo’da yayımladığımız ‘Aslında hepimiz azınlığız’ röportajı çıkmıştı. O röportajda da “Ev işlerini paylaşan bir adam olamadım hiç. Mutfakta iş, miş öyle şeyler bilmem. Çok çalışkanım aslında. Ama ne bileyim, evde insanın hanımının kendisine bir şeyler yapıyor olmasının keyfi var gibime geliyor.   Erkek egemen söylem gelebilir bu; ama ben iyi bir demokratım da demiyorum ki. İyi bir demokrat olmaya çalışıyorum. Ben beceremedim bu köylülüğü aşmayı. Ama oğlum beceriyor gibi. O, benden daha ileride ve paylaşan biri. Bu, hoşuma gidiyor. Beni geçmiş diye seviniyorum” cümlelerini kullanmıştık ‘Anadolu erkeği’nin ağzından. Sonra dergide tartışmıştık, “Anadolu’nun suyunda mı var, havasında mı maçoluk?” diye... ... Devamı Tempo'da Enis TAYMAN - Semra PELEK- Selin ONGUN Fotoğraf: Serkan ŞENTÜRK   (1050 – 17 Ocak 2008)