Savaş Dinçel Savaş Dinçel’le 1990’lı yılların ortalarında, aynı apartmanda altlı üstlü otururduk. Akşamüzeri iş dönüşü, evin arka bahçesindeki küçük çardağa çıkar, bazen birkaç satır kitap karıştırır, bazen bulmaca çözerdim. Benim çardağa gittiğimi görünce, elinde dosya kâğıtlarıyla gelir ve tacize başlardı. Hele elimde bir gazetenin bulmacası olduğu zaman sorardı Savaş: “İtalya’da bir ova, iki harfli, tersten okunuşu nedir?” Tipik bir sazan olduğumdan, hemen düşerdim tongaya ve cevabı yapıştırırdım: “Op.” Kahkahayı basar, “Bırak bu saçma bulmacayı da dinle. Beş sayfa daha yazdım” der, sonra dosya kâğıtlarına el yazısıyla yazdığı cümleleri okumaya başlardı. Harika bir piyes yazıyordu. Günler geçtikçe meraklanmaya başladım. Ertesi gün ne olacaktı? Çardakta oturur, oyunun devamını bekler olmuştum. Tıpkı dizi film seyreder gibi... Bazı günler mızıkçılık edip okumaz, “Yarın iki bölüm birden” derdi. ... Devamı Tempo'da Arda USKAN   (1047 – 27 Aralık 2007)